20th Chulalongkorn University Singing Contest
posted on 12 May 2012 10:42 by lilz directory Diaryย้อนไป... เกือบ 2 เดือน
16 มีนาคม 2011
(ยังจะมีหน้ามาอัพ ๕๕๕๕๕)
เอาไว้เป็นอนุสรณ์นะ
สืบเนื่องจากเหตุการณ์นี้ค่ะ
การประกวดร้องเพลงชิงชนะเลิศ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปีการศึกษา 2554
20th CU singing contest: Night Life
จะว่าไงดี
คือมันเป็นงานที่เราเข้าร่วมแข่งตั้งแต่อยู่ปี 1 แต่ไม่เคยเข้ารอบชิงเลย เข้าแค่รอบรองมาสองปีรวด
(รอบแรก 300++ คัดเหลือ 50) (รอบรอง 50 คัดเหลือ 10)
คือดูจากจำนวนคนที่สมัคร มันเหมือนจะไม่ใช่ tough competition
แต่... มันยากมาก มันถือเป็นหนึ่งในการแข่งที่ยากที่สุดของชีวิต ที่เราหวังมาตลอดว่า ชีวิตการเป็นนิสิตจุฬานะ ขอให้ได้เข้ารอบชิงสักครั้ง สมัครหลายปีทรหดหน่อยไม่เป็นไร
ไม่เคยหวังชนะ แค่ได้เข้ารอบชิงก็รู้สึกว่าสุดยอดมากๆ แล้ว เพราะเวทีนี้มีแค่ 'เสียง' แค่นั้นจริงๆ
แต่ละคนที่เข้ารอบชิงน่ากลัวมากออกไปเป็นนักร้องมืออาชีพได้ทุกคน (ไ่ม่ได้โม้นะเนี่ย)
อย่างพวกนักร้องดังๆ พี่แอมป์เดอะสตาร์ พี่ดาต้าเบบี้วอกซ์ พี่กรีนเอเอฟ
สามคนนี้เข้ารอบชิง ไม่ชนะ... แต่โหดกันป้ะล่ะ ๕๕๕๕๕
แล้วก็ทำจนได้นะทำจนได้ ตอนอยู่ปี 3
คะแนนเข้ารอบที่ 1 ด้วย
๕๕๕๕๕
ก็งงๆ ตัวเอง แต่ก็ดีใจ เพราะรู้สึกว่าปีนี้เลือกเพลงดี
(ร้อง When you believe, If i ain't got you)
.
ก็ซ้อมนะ
.ก็ซ้อมนะ
กว่าจะเลือกเพลงรอบชิงได้... ก็นานนะ
กว่าจะซ้อมแยก ซ้อมรวม ซ้อมวง บลาๆๆๆ
กว่าจะไปถ่ายรูปลงสูจิบัตร บลาๆๆๆ
รู้สึกเหมือนได้ประสบการณ์มาเยอะมากๆ ทั้งที่เป็นช่วงเวลาแค่สั้นๆ
เป็นช่วงเวลาที่จะสอบศรว. พอดี เนื้อหาทั้งหมดของปี 1-2-3 ท่วมหัวมาก หลายครั้งรู้สึกท้อ ถามตัวเองว่านี่เราทำอะไรอยู่ทำไมไม่เลือกเอาสักอย่าง ร้องเพลงก็ไม่ได้ซ้อม หนังสือก็ไม่ได้อ่าน
แล้วก็รู้สึกแย่ กังวลเสมอว่าจริงๆ แล้วเราดูกากมาก ไม่มีวันเทียบกับคนอื่นที่เข้ามารอบชิงได้ วันนั้นคงเพราะดวงดีเลือกเพลงดีเลยฟลุคๆ ทุกคนมืออาชีพกว่าเราเยอะ เราเหมือนเด็กมาลองสนามเล่นเฉยๆ
ช่วงก่อนแข่งเสียงเปลี่ยนอีก... ไปเที่ยวเหนือแล้วไอแห้งติดกันอยู่หลายเดือน เสียงกู่ไม่กลับอีกเลย เหมือน structure ในคอเปลี่ยน ต้องมาเริ่มฝึกออกเสียงใหม่หมด
รู้สึกผิด ทำอะไรก็ผิด
ตอนซ้อมก็ซ้อมไม่ดี กว่าจะเล่นกันได้ก็วันก่อนวันจริงโน่น เพลงรวมก็มั่วๆ
อีเว้นท์ด้นสด แล้วดันต้องเปลี่ยนเพลงห้านาทีก่อนแสดงจริงอีก
เยอะอ่ะ 'อุปสรรค'
เราไม่ใช่คนสวย ไม่ใช่คนหุ่นดี ไม่ใช่คนบุคลิกดี มันทำให้เราสงสัยว่า แค่เสียงที่เรามีอยู่เท่านี้มันพาเราไปได้แค่ไหน ถ้าเราไม่คว้าโอกาสอันนี้ไว้เราจะมีวันได้คำตอบรึเปล่า
แต่ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ แล้วมาถึงจุดนี้ ก็แค่ทำให้เต็มที่ ไม่ต้องหวังอะไร ใช่ไหมล่ะ :D
ตอนขึ้นไปแข่งจริง รู้สึกองค์ลงนะ คงเพราะเริ่มเจนเวที
ไม่ได้คิดอะไรเลย ก็รู้สึกว่าตัวเองทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้ ณ จุดๆ นั้น ไม่มีความคิดเรื่องรางวัลหรือกังวลอะไรทั้งสิ้น
ขึ้นไปเพื่อ enjoy แล้วก็ appreciate สิ่งที่ God ให้มา
อาจจะไม่ได้ดีเลิศเลอ แต่ก็ดีกว่าไม่มีไม่ใช่เหรอ
กรรมการโคตรโหดอะเกือบสิบคน ๕๕๕ โหดๆ ทั้งนั้น มีครูกานต์เอเอฟ, คุณชมพูฟรุ้ตตี้, อ.จารุณี หงส์จารุ (recall กลับมาไม่ได้แล้ว แต่ทั้งหมดมี 9 คน มีนักร้องนำวงดังๆ เลยวงนึง)
สุดท้ายก็ได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 มานะ
ก็ตื่นเต้นนะ เพราะเป็นรางวัลเดียวคิดว่าถ้าคิดจะลุ้นก็พอลุ้นไหว ๕๕๕๕ แต่ไม่คิดจริงๆ ว่าจะได้เพราะทุกคนร้องดีมาก
ก็งงๆ รับมาแบบมึนๆ ๕๕๕๕
เป็นคืนที่มีความสุขเพราะรู้สึกว่าได้อะไรเยอะ
เห็นเพื่อนๆ back stage ทุ่มเททำงาน
พิธีกรทำการบ้านกันมาสุดฤทธิ์
นักดนตรี พวกทีมงาน เหนื่อยกันมากๆ
และที่สำคัญเราได้มิตรภาพ
ทั้งกับทีมงานแล้วก็กับนักร้อง
เป็นสิ่งที่ทำให้รู้สึกว่าแบบเฮ้ย งานนี้แม่ม เจ๋ง
แล้วก็เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงอยากเข้ารอบชิง
มันดูเป็น family ทั้งที่แข่งกันแต่ทุกคนโคตรรักกันเลย ใครถามก็แนะนำ ไม่มีชิงดีชิงเด่น
ถึงจะมีผิดพลาดไปบ้างส่วนของงาน ดูไม่ค่อยมืออาชีพบางจุด
เราว่ามันให้อภัยได้นะ
เพราะคณะที่จัดก็ทำอยู่คณะเดียว
มีช่วงที่รู้สึกว่าไม่น่ามาแข่ง
แต่พอแข่งจบแล้วถามตัวเองอีกครั้ง
คุ้มมั้ยล่ะ ๕๕๕๕
ที่สำคัญ งานนี้มันทำให้เราคิดว่า
เราว่าเรามีความสุขกับการร้องเพลง
แล้วการได้ทำสิ่งที่ชอบ เราว่ามันคุ้มแล้วล่ะ
บางครั้งก็งกๆ เงิ่นๆ ไปบ้าง
แต่เราว่า
จริงๆ แล้ว มันไม่เห็นจะน่าอายตรงไหน ที่จะลองอีกครั้ง อีกครั้ง อีกครั้ง เพื่อสิ่งที่เราคิดว่ามันมีค่าให้สู้เพื่อมัน
จนบัดนี้ก็ยังสนิทกันอยู่
และหวังว่าจะเป็นแบบนี้ต่อไปอีกนานๆ
จบแล้ว มาอัพแค่เนี้ยล่ะ ๕๕๕๕
ปล. แข่งจริงมี 9 คน เพราะอีก 1 คนเขาเซ็นสัญญากับ GMM Grammy ไปก่อนได้แข่งรอบชิงค่ะ
เอ็ม Mic Idol 3 ได้รองชนะเลิศอันดับ 2 ตอนนี้ปล่อยเพลง 'ซื้อ' ออกมาไม่รู้มีใครเคยได้ยินกันมั้ย :DD
ปปล. รอบชิงฯ เราร้องเพลง Beautiful ของ Christina Aguilera ค่ะ
ปปปล. แปะรูปสุดท้าย เพราะเป็นรูปของเรากับเพื่อนที่เรารักที่สุดในชีวิตคนนึง
ปปปปล. เหมือนเสียงเรากำลังจะเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลงอีกครั้ง ทำยังไงดี ;_____; ขอให้เป็นแค่เพราะพักผ่อนไม่พอเถอะนะ
เครดิตรูปตามภาพนะคะ
รูปแรกไม่มีเครดิต เป็นของน้องออม (ลิ้ม)
ขอให้มีความสุขกับเสียงเพลง
และรักสิ่งที่ God ให้เรามาให้มากๆ นะ
ถึงจะมากหรือน้อย แต่มันก็เป็นตัวเราที่เป็นแค่เรา ไม่ต้องไปเทียบกับใคร
Stay blessed & Be grateful
:DDDDD
